Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Αρχαίο θέατρο της Σπάρτης – Λίθου λευκού, θέας άξιον

Το Αρχαίο Θέατρο της Σπάρτης βρίσκεται στη Νοτιοδυτική πλευρά του λόφου της Ακρόπολης, κάτω από το ιερό της Αθηνάς, και αποτελεί το εντυπωσιακότερο μνημείο του αρχαιολογικού χώρου της Σπάρτης. Η πρώτη φάση κατασκευής του χρονολογείται στα ύστερα ελληνιστικά χρόνια (5ος αι. π.Χ), μετασκευάστηκε όμως κατά τα ρωμαϊκά χρόνια (1ος – 4ος αι. μ.Χ.). Παρά της πολλές μετατροπές διατηρεί τη μορφή πήρε επί Αυτοκράτορα Αυγούστου (1ος αι. μ.Χ.). Όπως συνήθως συμβαίνει στα αρχαία θέατρα, έχει μεσημβρινό προσανατολισμό, αποκλίνοντας ελαφρά προς το νότο. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας, με εξωτερική διάμετρο 140 μέτρα και συνολικό πλάτος 114 μέτρα. Είχε 48 σειρές με καθίσματα και 27 κερκίδες, με χωρητικότητα που έφτανε συνολικά τους 16.000 θεατές. Στην πρώτη του μορφή το θέατρο φιλοξενούσε δημόσιες εκδηλώσεις, γιορτές και αγωνίσματα. Κατά τα ρωμαϊκά χρόνια πραγματοποιούταν στο χώρο του θεατρικές παραστάσεις αλλά και εκδηλώσεις λατρευτικού και αγωνιστικού χαρακτήρα. Από τα τέλη του 4ου αι. και έπειτα, το θέατρο εγκαταλείφτηκε και ο χώρος του σταδιακά οικοδομήθηκε, με αποτέλεσμα να λαβωθεί η μεγαλοπρέπειά του.

 

Ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας, το ρωμαϊκό θέατρο της Σπάρτης, αποτελεί και το εντυπωσιακότερο μνημείο της Ακρόπολης. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του λόφου κάτω από το ιερό της Αθηνάς και είχε χωρητικότητα 16.000 θεατές.

Το θέατρο, που μετασκευάστηκε κατά τα ρωμαϊκά χρόνια, διαδέχθηκε ένα παλαιότερο λίθινο του 200 π.Χ., το οποίο είχε χτιστεί στη θέση ενός προγενέστερου ξύλινου του 5ου αι. π.Χ. Το πρώτο αυτό θέατρο χρησίμευε για δημόσιες εκδηλώσεις, γιορτές και αγωνίσματα. Όπως συνήθως συμβαίνει με τα αρχαία θέατρα, έχει μεσημβρινό προσανατολισμό, αποκλίνοντας ελαφρά προς το νότο. Συνολικά η έκτασή του φτάνει τα 14.000 τ.μ., με συνολικό πλάτος 114 μέτρα και εξωτερική διάμετρο 140 μέτρα.

Το κοίλον, που υποστηριζόταν στα νότια από δύο ψηλούς αναλημματικούς τοίχους, ήταν κατασκευασμένο με λευκό μάρμαρο και χωριζόταν σε δύο διαζώματα, το κυρίως θέατρο και το επιθέατρο. Στο πάνω μέρος του υπήρχε περιμετρικά μία στοά. Αρχικά υπήρχε μία ξύλινη, κινητή σκηνή που μεταφερόταν επάνω σε τροχούς και αποθηκευόταν στη «σκηνοθήκη», ένα κτήριο που βρισκόταν στη θέση της δυτικής παρόδου. Η μόνιμη σκηνή κατασκευάστηκε αργότερα και υπέστη πολλές μετατροπές κατά τον 1ο, τον 2ο και τον 3ο αι. μ. Χ. Η μόνιμη, λίθινη σκηνή ήταν δωρεά του αυτοκράτορα Βεσπασιανού, όπως μαρτυρά το ενυπόγραφο επιστύλιο που φέρει το όνομα του. Από επιστύλιο της σκηνής που αναφέρει τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο, μαθαίνουμε για την τελευταία επέμβαση στο θέατρο, που έγινε στα τέλη του 4ου αι. μ.Χ. αι. . Στις μετασκευές των υστερορωμαϊκών χρόνων ανήκει και το

Νυμφαίο που πατάει πάνω στο προσκήνιο. Ο ανατολικός τοίχος του κοίλου αποτελεί ένα «μαρμάρινο αρχείο» της πόλης, αφού επάνω του, κατά τον 2ο μ.Χ αι. , αναγράφονταν σε ετήσια βάση τα ονόματα των αρχόντων της Σπάρτης. Τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι πάνω από το επιθέατρο υπήρχε στοά για την προστασία των θεατών σε περίπτωση βροχής.

Παρά τις πολλές μετατροπές το θέατρο διατηρεί σήμερα τη μορφή που πήρε επί αυτοκράτορα Αυγούστου (1ος αι. μ.Χ.) Εκτός από τις θεατρικές παραστάσεις των ρωμαϊκών χρόνων, το θέατρο εξακολουθούσε να δέχεται εκδηλώσεις λατρευτικού και αγωνιστικού χαρακτήρα. Μετά τις επιδρομές βαρβαρικών φυλών, κατά τον 4ο αι. μ.Χ. το θέατρο σταμάτησε να χρησιμοποιείται ως χώρος εκδηλώσεων και εγκαταλείφτηκε. Κατά τη βυζαντινή περίοδο, ο χώρος χτίστηκε και το κοίλον του θεάτρου καταλήφθηκε από σπίτια. Τόσο η οικοδόμησή της εποχή εκείνης, όσο και η μετέπειτα αφαίρεση λίθων για οικοδομικούς σκοπούς, λάβωσε τη μεγαλοπρέπεια του θεάτρου που ο Παυσανίας εντυπωσιασμένος περιγράφει ως «Λίθου λευκού, θέας άξιον». Λόγω της μεγάλης του έκτασης, το θέατρο μέχρι και σήμερα δεν έχει ανασκαφεί πλήρως.

 

 

#mythicalpeloponnese

eot
espa
Επιλεγμένες φωτογραφίες
Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι!
0
X
Μετάβαση στο περιεχόμενο