Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών: κατάνυξη στην καρδιά της αργολικής φύσης

Ανάμεσα στη Ν. Επίδαυρο και τη Δήμαινα, επί της παλαιάς εθνικής οδού που οδηγεί στο Λυγουριό, θα συναντήσεις τη μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Κτίστηκε το 15ο αι. από μοναχούς της μονής Καλαμίου. Η μονή αποτέλεσε πνευματικό κέντρο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας αλλά και στα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, συμβάλλοντας στη διατήρηση της γλώσσας και της θρησκείας. Από το 1945 άρχισε να λειτουργεί ως γυναικείο μοναστήρι και στη θέση του παλαιού ναού που καταστράφηκε, οικοδομήθηκε νέος μεγαλύτερος ναός σε βυζαντινό ρυθμό, σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο, με ιδιαίτερες αγιορείτικες τοιχογραφίες. Μέσα στον ναό φυλάσσονται άγια λείψανα και παλιές εικόνες.

 

Ανάμεσα στη Ν. Επίδαυρο και το χωριό Δήμαινα, στην παλαιά εθνική οδό που οδηγεί από την Κόρινθο στο Λυγουριό και μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο από ελιές, πλατάνια, πεύκα και άλλα κωνοφόρα δένδρα, η ευωδιά των καρπών της φύσης συναντά το άρωμα του θυμιατού των καλογραιών της μονής Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Και κάπως έτσι ξεκινά η επίσκεψή σου εδώ.

Η μονή κτίστηκε περίπου στα μέσα του 15ου αι., από μία ομάδα μοναχών με αρχηγό τον μοναχό Νήφωνα, που έφθασε στην Πιάδα της Επιδαύρου από την κοντινή Μονή Καλαμίου. Η μόνη πηγή που διαθέτουμε για την πορεία της μονής είναι ένα σιγίλιο του πατριάρχη Ιερεμία Β’ το 1593, με το οποίο ανανεώνεται η υπαγωγή της στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

 

Στα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας η μονή συνέβαλε τα μέγιστα, βοηθώντας να διατηρηθούν η γλώσσα και η θρησκεία. Με την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, στους χώρους της λειτούργησε και αλληλοδιδακτικό σχολείο. Στα μετέπειτα χρόνια σημαντική ήταν η συμβολή του ηγουμένου Αθ. Μπίκου, ο οποίος δημιούργησε τον Κώδικα της μονής. Την περίοδο 1913-1917 ο ίδιος προχώρησε σε έργα ανακαίνισης, διατηρώντας το τετράπλευρο μοναστηριακό σχήμα. Τότε ανακαινίστηκε και ο μικρός ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ο οποίος όμως δυστυχώς κατεδαφίστηκε με τις καταστροφές και τις πλημμύρες του 1945.

Από τότε η μονή άρχισε να λειτουργεί ως γυναικεία και οικοδομήθηκε νέος, μεγαλύτερος ναός σε ρυθμό βυζαντινό (σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο). Στο εσωτερικό του δημιουργήθηκαν εξαιρετικές τοιχογραφίες από αγιορείτες ιερομόναχους και τους αδερφούς Κάτσωνα. Θα προκαλέσουν το θαυμασμό σου ακόμα και σήμερα.  Επίσης, υπάρχει εδώ αργυρή θήκη, όπου φυλάσσονται άγια λείψανα. Στη βιβλιοθήκη της μονής μπορείς να δεις τη μεγάλη συλλογή βιβλίων και σημειώσεων, που προέρχονται από εκδοτικούς οίκους της Βενετίας, χειρόγραφους Κώδικες και Οθωμανικά έγγραφα.

Πέραν του κυρίως ναού υπάρχουν δύο παρεκκλήσια, της Παναγίας της Γοργοεπηκόου και του Αγίου Γεωργίου, το οποίο είναι και το αρχαιότερο κτίριο του μοναστηριού. Μια εντοιχισμένη επιγραφή πάνω απ’ την είσοδό του αναφέρει ως έτος ανακαίνισης το 1598. Από την πλούσια αγιογράφησή του έχουν απομείνει μόνο τα τμήμα της κόγχης του Ιερού.

Σήμερα οι μοναχές που βρίσκονται εδώ ασχολούνται με αγροτικές και χειροτεχνικές εργασίες. Χιλιάδες προσκυνητές επισκέπτονται τη μονή για να δραπετεύσουν από τη ρουτίνα της καθημερινότητας, συνδυάζοντας τη μαγεία της φύσης με την κατανυκτική ατμόσφαιρα του χώρου.

 

 

#mythicalpeloponnese

eot
espa
Επιλεγμένες φωτογραφίες
Δεν υπάρχουν προϊόντα στο καλάθι!
0
X
Μετάβαση στο περιεχόμενο